آقای محمد رضا دوانلو بازنشسته شدند
وقتی آقای محمد رضا دوانلو استخدام در آستان قدس رضوی شد . سال ۱۳۵۹ بعد از هجرت بود . با گذشت خورشیدی آن . در اداره مرکزی و بخش حسابداری . در قرب حرم مطهر کتابخانه مبارکه سرکار فیض آثار (ع) هم دارای چند بخش بود .
با کلی کتاب که تازه رده بندی آن هم بر اساس قطع کتاب بود . که با تقسیم چهل موضوعی عوض شده بود . این تقسیمات موضوعی کتابخانه آستان قدس رضوی را می توان در کتاب گنج هزار ساله مشاهده کرد . همان سال ۱۳۵۹ که صاحب گنج هزارساله سرپرست کتابخانه شد. کتابخانه آستان قدس تبدیل شد به اداره کتابخانه مرکزی آستان قدس با تأکید بر اینکه آستان و قدس به هم بر نیایند و بشوند آستانقدس . پس رده بندی دئویی هم وارد کتابخانه شد . با آن کلیاتش که هم سه صفر و هم سه او، او را می خواندند . این خیلی آموزش داشت . هر چه بود شد و می گذشت . آقای دوانلو همچنان در حسابداری آستان قدس مشغول بود . اهل قلم بود . کتابخوان بود . داستان نویس بود . طنز نویس بود . هفته ای دو تا سه بار به کتابخانه می آمد . و کتابهای شعر را دوست داشت . وخودش هم اشعار طنز را می سرود و در روزنانه خراسان چاپ میکرد . روزنامه قدس هنوز انتشار نداشت .
این علاقه مندی به کتاب و کتابخانه علت شد . تا حسابداری کتابخانه را به او واگذارند . همه کتابداران را به خوبی میشناخت . و همه کتابداران کارهای حسابداری خود را از طریق تلفن و پی گیری او تمشیت می کردند . فاکتورهای خرید کتاب را حساب می کرد . و پرداخت می شد . دوانلو وقتی به کتابخانه می آمد می گفت : که فلان کتاب را بدهید . بخوانم .تا کتابداران می خواستند بروند در برگه دانهای چند طبقه ای دنبال موضوع و عنوان کتاب بگردند آقای دوانلو می گفت : کتاب را از کتابفروشی باستان خرید کرده اید . و پول کتاب هم هفته پیش پرداخت شده است . ساختمان جدید کتابخانه که افتتاح شد . اداره کل آمد .و بلافاصله هم سازمان کتابخانه ها، موزه ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی با همه متعلقاتش آمد . از جمله حسابداری، کارگزینی ، کارپردازی، پرسنلی و خیلی چیز های دیگر و در مقابل این دوانلو بود که از کتابخانه رفت . دیگر امروزه او بعنوان یک دوست مهربان در جستجوی یار مهربان به کتابخانه می آمد . و سیستم پارس آذرخش و حالا این سیستم سیمرغ بود . که سیاهه کتابهای در خواستی او را نشان می دادند .
هر چند امروز (تیر ماه ۱۳۸۹ ) او حسابداری را به جوانان حسابدار سپرده است . همانانی که “دوستی آنان برایش مباهات هست و ندیدشان زین پس تحملی بسیار” اما همچنان کتابخانه آستان قدس پذیرای دوانلوهای بازنشسته هستند .
با اجازه سعدی نگارنده این سطور می سراید :
نام نیک بازنشستگان ضایع مکن
تا بماند حق و حقوقت بر قرار
